Come Closer

Come Closer     A wind is blowing and a fire's loose                         باد می وزد و آتش نا توان است I couldn't find the words to call a truce                   نتوانستم کلمات را پیدا کنم تا اعلام آتش بس کنم    And tore the temple down to let the spirit rise       و معبد را متلاشی کنم تا روح به پرواز در آید   In the sound of the storm                                            در صدای طوفان I can just hear one voice                                             تنها یک صدا را می شنوم All over                                                                             با وجود همه ی اینها   let us all come closer                                                   بگذار بهم نزدیکتر شویم There is nowhere to touch that doesn't hurt                جایی وجود ندارد که لمس آن آزار دهنده نباشد There is nowhere that I can't look that isn't blurred   جایی وجود ندارد که مه آلود نباشد      With all the righteousness and all the holy words      با وجود تمام حسن نیت و تمام کلمات مقدس     All over                                                                           با وجود تمام اینها    when the heart sinks lower                                     زمانی که قلب به پایین نزول میکند And the healing slower                                             و التیام یافتن آهسته می شود Let us all come over                                                   بگذار به هم نزدیکتر شویم   I will need a hand to reach for                                 دستی می خواهم تا به آن برسم A thread of peace and a send of hope                 ریسمانی از صلح و دانه ای از امید I will raise my eyes to see more                             چشمهایم را می گشایم تا بیشتر ببینم Speak a truth and we shall know                          حقیقت را می گویم و ما باید بدانیم       In the light of one choice                                         در نور یک انتخاب   We will sing with one voice                                    یک صدا می خوانیم  That is where we are                                               این جایی است که هستیم That is who we are                                                   این همانی است که هستیم That is all we are                                                       این همانی است که همه هستیم

|لينك مطلب| نوشته شده توسط aris در دوشنبه پانزدهم بهمن 1386 و ساعت 20:48

تا کی باید به خاطر دوری تو اشک بریزم و حسرت آن دستهای گرمت را  بکشم...؟

من برساند ، نزدیک و نزدیک تا کی باید از خدای خویش التماس کنم تا تو را به تر کند...؟

 تا کی باید بتوانم صدای غم انگیز آواز مرغ عشق را بشنوم تا تو را در آغوش بگیرم... ؟

 عاشقی را ببینم و دلم بگیرد و دلم برایت تنگ شود؟! تا کی باید غروب پر درد

تا کی باید تنهایی به خورشیدی که آرام آرام به پشت کوه ها می رود نگاه کنم

بشمارم تا لحظه دیدار با تو فرا تا کی باید لحظه ها و ثانیه ها را یکی یکی رسد؟ خسته ام !

یک عاشق دیوانه سر به هوا یک خسته دلشکسته عاشق بی سر پناه.... عاشقم !

تا کی باید کنج اتاق خلوت دلم بنشینم و با قلم و کاغذ درد دل کنم؟

...

بگویم آری فردا وقت رسیدن تا کی باید دلم را به فرداها خوش کنم و پیش خود است !

تا کی باید در سرزمین عشاق سر به زیر باشم و چشمهای خیسم را از دیگران پنهان کنم؟

عاشقی که معشوقش در تا کی باید بگویم که عاشقم ، ولی یک عاشق تنها کنارش نیست !

تا کی باید به انتظارت زیر باران بنشینم و همراه با آسمان بنالم و ببارم... ؟

 و تا کی باید با دستهای خالی ، با آغوش سرد ، با دلی خالی از آرزو و امید ، با چشمانی

 خیس و شاکی زندگی کنم؟ آری تا کی باید تنها صدای مهربان تو را بشنوم

 ولی در کنار تو نباشم عزیزم! تاکی؟

خودم را خوب یادم هست تا یک روز او دق کرد

و من ققنوس را شاید همین دق کرد عاشق کرد

زمان در ساعتم چرخید با خود فکر میکردم

که شاید هرچه با من کرد این مرگ دقایق کرد

زمان بر اسبی از پاییز وقتی آمدو رد شد

تباهی بود و نا مردی که در حق شقایق کرد

و بغض آسمان ترکید باران هم دلش پر بود

سرش را بر زمین کوبید و بی صبرانه هق هق کرد 

 چه کسی میداند

 که فردا چه خواهد شد؟

 شاید تقدیر

 دستان پر صلابتش را به سویم دراز کند

 و شاید هم نه ...

 ولی تا آن روز

 به امید رسیدن به نگاهت

 درانتظار  مینشینم....

پاییزی باش

عشق حقیقی 

پیداست هنوز شقایق نشدی

 زندانی زندان دقایق نشدی

 وقتی که مرا از دل خود می رانی

 یعنی که تو هیچ وقت عاشق نشدی

زرد است که لبریز حقایق شده است

 تلخ است که با درد موافق شده است که با درد موافق شده است

 عاشق نشدی وگرنه می فهمیدی

 پاییز بهاریست که عاشق شده است

مهدیه...    اونیکه لاف عاشقی رو میزد

آره مهدیه بود همون که گفته بود تا آخرش با تو می مونم

همون که قرار بود همه تنهاییاش رو با من قسمت بکنه!!!

اما.....................

خیلی زود تنهام گذاشت.....خیلی زود!

نمی خوام کسی بفهمه با رفتنت، شکستم

برای تو می نویسم که

 بودنت بهار و نبودنت خزانی سرد است.

تویی که تصور حضورت سینه بی رنگ نوشته ام را

نقش سرخ عشق می زند.

 در کویر قلبم از تو برای تو می نویسم.

 ای کاش در طلوع چشمان تو زندگی می کردم تا مثل باران

 هر صبح برایت شعری می سرودم

آن گاه زمان را در گوشه ای جا می گذاشتم و به شوق

 تو اشک می شدم و بر صورت مه آلودت می لغزیدم

ای کاش باد بودم و همه عصر را در عبور می گذراندم

 دوستت دارم

زيباترين قلب

روزي مرد جواني وسط شهري ايستاده بود و ادعا مي كرد كه زيبا ترين قلب

را درتمام آن منطقه دارد . جمعيت زياد جمع شدند . قلب او كاملاً سالم بود و

هيچ خدشه‌اي بر آن وارد نشده بود و همه تصديق كردند كه قلب او به راستي

زيباترين قلبي است كه تاكنون ديده‌اند.

مرد جوان با كمال افتخار با صدايي بلند به تعريف قلب خود پرداخت .

ناگهان پير مردي جلوي جمعيت آمد و گفت كه قلب تو به زيبايي قلب من نيست .

مرد جوان و ديگران با تعجب به قلب پير مرد نگاه كردند قلب او با

قدرت تمام مي‌تپيد اما پر از زخم بود. قسمت‌هايي از قلب او

برداشته شده و تكه‌هايي جايگزين آن شده بود و آنها به راستي

جاهاي خالي را به خوبي پر نكرده بودند براي همين گوشه‌هايي

دندانه دندانه درآن ديده مي‌شد.

در بعضي نقاط شيارهاي عميقي وجود داشت كه هيچ تكه‌اي آن را

پرنكرده بود، مردم كه به قلب پير مرد خيره شده بودند با خود مي‌گفتند

كه چطور او ادعا مي‌كند كه زيباترين قلب را دارد؟

مرد جوان به پير مرد اشاره كرد و گفت تو حتماً شوخي مي‌كني؛

قلب خود را با قلب من مقايسه كن ؛ قلب تو فقط مشتي رخم و بريدگي و خراش

است .

پير مرد گفت : درست است . قلب تو سالم به نظر مي‌رسد اما من

هرگز قلب خود را با قلب تو عوض نمي‌كنم. هر زخمي نشانگر

انساني است كه من عشقم را به او داده‌ام، من بخشي از قلبم

را جدا كرده‌ام و به او بخشيده‌ام. گاهي او هم بخشي از قلب

خود را به من داده است كه به جاي آن تكه‌ي بخشيده شده قرار داده‌ام؛

اما چون اين دو عين هم نبوده‌اند گوشه‌هايي دندانه دندانه در قلبم وجود دارد

كه برايم عزيزند؛ چرا كه ياد‌آور عشق ميان دو انسان هستند.

بعضي وقتها بخشي از قلبم را به كساني بخشيده‌ام اما آنها چيزي

از قلبشان را به من نداده‌اند، اينها همين شيارهاي عميق هستند .

گرچه دردآور هستند اما ياد‌آور عشقي هستند كه داشته‌ام .

اميدوارم كه آنها هم روزي بازگردند و اين شيارهاي عميق را با قطعه‌اي

كه من در انتظارش بوده‌ام پركنند، پس حالا مي‌بيني كه زيبايي واقعي چيست ؟

مرد جوان بي هيچ سخني ايستاد، در حالي كه اشك از گونه‌هايش سرازير

مي‌شد به سمت پير مرد رفت از قلب جوان و سالم خود قطعه‌اي

بيرون آورد و با دستهاي لرزان به پير مرد تقديم كرد پير مرد آن را گرفت و

در گوشه‌اي از قلبش جاي داد و بخشي از قلب پير و زخمي خود را به

جاي قلب مرد جوان گذاشت .

مرد جوان به قلبش نگاه كرد؛ ديگر سالم نبود، اما از هميشه زيباتر بود

زيرا كه عشق از قلب پير مرد به قلب او نفوذ كرده بود .

ای شب از رویای تو رنگین شده                                       سینه از عطر توام سنگین شده ای به روی چشم من گسترده خویش                                             شادیم بخشیده از اندوه بیش همچو بارانی که شوید جسم خاک                                              هستیم ز آلودگی ها کرده پاک ای تپش های تن سوزان من                                                   آتشی در سایه مژگان من ای ز گندمزار ها سرشارتر                                             ای ز زرین شاخه ها پر بارتر ای در بگشوده بر خورشیدها                                                 در هجوم ظلمت تردید ها با تو ام دیگر ز دردی بیم نیست                                             هست اگر ‚ جز درد خوشبختیم نیست ای دلتنگ من و این بار نور ؟                                      هایهوی زندگی در قعر گور ؟ ای دو چشمانت چمنزاران من                                                داغ چشمت خورده بر چشمان من پیش از اینت گر که در خود داشتم                                                     هرکسی را تو نمی انگاشتم

|لينك مطلب| نوشته شده توسط aris در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386 و ساعت 12:13

نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم...
چون دنيا يه روز تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل گلی...

چون گل هم يه روز پژمرده ميشه...

نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس...

چون شب هم بالاخره تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...

چون اب که هميشه پاک نميمونه...

نميخوام بگم که دوستت دارم.

چون منکه اصلا دوستت ندارم...

بلکه من عاشقتم...

نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم...

چون دنيا يه روز تموم ميشه... 

نميخوام بگم که مثل گلی...
چون گل هم يه روز پژمرده ميشه...

نميخوام بگم که سياهی چشمات مثل شبهای پر ستاره اس...
چون شب هم بالاخره تموم ميشه...

نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالی...
چون اب که هميشه پاک نميمونه...

نميخوام بگم که دوستت دارم.
چون منکه اصلا دوستت ندارم...

بلکه من عاشقتم...

 دانی به دم مرگ شمع به پروانه چه گفت
گفت ای عاشق بیچاره تو نیز فراموش شدی
پروانه پرش سوخت ولی خوب جوابش را داد
گفت طولی نکشد تو نیز خاموش شوی

پس ای دوست شیطون بدون اگه روزی
کردمت فراموش بدون شمع وجودم گشته خاموش

تووی خیلی از افکارم دنبال چیزهای منفی و بد بودم که ببینم آیا اونها هم خاطره شدن ؟ اما می دونین چی پیدا کردم ؟ همه چیز خوب شده بود... همه چیز زیبا شده بود.... همه ی اتفاقات ( چه خوب و چه بد ) شده بودن خاطره....

آره ، خاطرات فقط اتفاقات خوب حالا نیستن که در گذشته ها فرو میرن و غبار کهنگی میگیرن ، خاطره حتی همون خداحافظی تلخ هم هست ... که حالا بعد از۲۰ سال وقتی بهش فکر میکنم خنده ام میگیره ... خنده ای که نشون میده اون هم زیباست...

حتی همون اشکی که بعد ا رفتنش روی گونه هام جاری شد ، حتی همون جستجوی بچه گانه در میان روزها که شاید دوباره ببینمش و ببوسمش !! حتی این رویاهای تلخ هم خاطره شده بودن ، اون هم خاطراتی زیبا...

خاطره فقط یه بیرون رفتن با خانواده نیست ... نه ... خاطره میتونه دعوا با بهترین دوستت باشه که بعد از 2 روز قهر کردن میفهمی عجب زندگی وحشتناکی پیدا کردی !!!!

شاید خیلی از شما با نظرم مخالف باشید ، اما من عادت ندارم چیزی که نوشته ام رو پاک کنم ! پس فقط رو به جلو میرم... اونقدر میرم که دیگه جایی برای رفتن نباشه... اون وقته که برمیگردم و تمام این خاطرات رو مرور میکنم و ته دلم میخندم ، چون هیچ وقت کاری نکردم که راضی نباشم....

مطمئنم که همه شما این رو می دونید که حتی حرف های امروز من هم فردا یه خاطره میشه ... !!

اما می دونی که این خاطره میتونه امروز و امشب رو تا آخر زنده نگه داره ؟!

خیلی ها از پیش ما رفتن ، خیلی ها ما رو ترک کردن ، اما خاطراتشون گاه حتی بعد از 30 سال زنده و جاری هست... یعنی اون ها هنوز هم پیش ما هستن ... یعنی هنوز نرفتن ... این خیلی مهمه....

امشب هم دلم گرفته بود...

امشب هم میخواستم فقط بنویسم و سبک بشم...

اما یه چیزی خیلی خیلی مهمه

|لينك مطلب| نوشته شده توسط aris در دوشنبه هجدهم تیر 1386 و ساعت 22:14

ای کاش خدا ۳چیز را نه می آفرید

عشق،غرور،دروغ

تا انسان مجبور نباشد به خاطر عشق از روی غروردروغ بگوید

|لينك مطلب| نوشته شده توسط aris در دوشنبه هجدهم تیر 1386 و ساعت 21:12

|لينك مطلب| نوشته شده توسط aris در دوشنبه هجدهم تیر 1386 و ساعت 21:4

|لينك مطلب| نوشته شده توسط aris در سه شنبه پانزدهم خرداد 1386 و ساعت 18:3

|لينك مطلب| نوشته شده توسط aris در شنبه یکم اردیبهشت 1386 و ساعت 20:47

 

 گوشت و استخوان 40 تا 60 کيلو. لوازم آرايش يه من. عشوه چهل خروار. قر و فر 50 دور در دقيقه. زبان 14 متر. توانايي بيان 2000 اسب بخار. قدرت اشک ريزي 5ليتر در ساعت. منطق 2 گرم در کل. عقل نيم مثقال. لجبازي به اندازه کافي.


|لينك مطلب| نوشته شده توسط aris در یکشنبه بیست و نهم بهمن 1385 و ساعت 20:43

چرا هیچکس نظر نمیده

|لينك مطلب| نوشته شده توسط aris در سه شنبه بیست و ششم دی 1385 و ساعت 12:37